Siemireczeński oddział pułkownika Jaruszina (ros. Семиреченский отряд полковника Ярушина) – oddział wojskowy Białych podczas wojny domowej w Rosji.
Historia 6 lipca 1918 roku płk Paweł P. Iwanow-Rinow, dowódca Stepowego Syberyjskiego Korpusu Armijnego, stacjonującego w Omsku, rozkazał płk. Fiodorowi G. Jaruszinowi sformować w Semipałatyńsku mieszany oddział wojskowy w ramach Samodzielnej Armii Zachodnio-Syberyjskiej. Został on utworzony 15 lipca tego roku. Funkcję szefa sztabu objął ppłk I. I. Lichanow. W jego skład weszły dwie kompanie 5 Stepowego Pułku Strzeleckiego (ponad 150 żołnierzy), sotnia 3 Syberyjskiego Pułku Kozackiego (ponad 450 żołnierzy z 4 karabinami maszynowymi), pawłodarski oddział praporszczika M. S. Czernowa (ponad 40 żołnierzy), samodzielna kompania kpt. Uszakowa (ok. 50 żołnierzy) i 2 Samodzielna Stepowa Bateria Artylerii Lekkiej (1 działo z obsługą ok. 55 żołnierzy). Oddział miał na wyposażeniu 19 ciężarówek i 2 lekkie samochody. Ogółem siły te liczyły ok. 1 tys. piechoty i kawalerii. Pułkownik F. G. Jaruszin otrzymał zadanie zajęcia Sergiopola, po czym nawiązania kontaktu z oddziałami Białych znajdującymi się w rejonie stanica Urdżarskaja-wieś Bachty. Miało być im przekazanych 700 karabinów ręcznych z amunicją.