W latach 1939–1941 przebywał w ZSRR, gdzie początkowo pracował jako robotnik leśny, potem pracownik fabryki drzewnej. W październiku 1941 przybył do Moskwy i powołany do tzw. drugiej grupy inicjatywnej PPR, wysłany na kurs Komitetu Wykonawczego Międzynarodówki Komunistycznej, przeszedł dodatkowe przeszkolenie w zakresie łączności radiowej i szyfrów, wywiadu, dywersji i skoków spadochronowych. W nocy z 19 na 20 maja 1942 przerzucony drogą lotniczą do kraju. Dotarł do punktu kontaktowego w Kozienicach i nawiązał łączność z KC PPR, skierowany na Śląsk i Zagłębie. Ponieważ tamtejsze kierownictwo PPR uległo poważnemu zdekompletowaniu wskutek aresztowań prowadzonych przez gestapo, udał się do Krakowa w celu porozumienia się z władzami IV Obwodu PPR i GL co do dalszej działalności tych organizacji na tym terenie. Po naradach z przywódcami Obwodu przystąpił do pracy nad organizowaniem terenowych instancji PPR: powoływał władze terenowe, zakładał nowe komórki PPR i GL. Dążył do wyodrębnienia Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego w samodzielny obwód. W czasie jednej z podróży do Krakowa w listopadzie 1942 został aresztowany w Szczakowej i osadzony w więzieniu w Mysłowicach, skąd przewieziony go do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenauu i tam zamordowano.