Podobnie jak jego poprzednicy, metropolita Mateusz pośredniczył w rozwiązywaniu konfliktów między książętami ruskimi, doprowadzając w 1211 do uznania Wsiewołoda Wielkie Gniazdo za pierwszego starszeństwem pośród nich. W tym samym roku metropolita wyświęcił na arcybiskupa nowogrodzkiego Antoniego, na miejsce usuniętego z katedry przez księcia Mścisława Mitrofana. Po śmierci Wsiewołoda Wielkie Gniazdo i podziale księstwa rostowskiego Mateusz zgodził się również na podział eparchii rostowskiej i wyświęcił w r. 1213 lub 1214 biskupa rostowskiego Pachomiusza, zaś w roku następnym (1214 lub 1215) biskupa włodzimierskiego Szymona.
W 1219 metropolita Mateusz zajmował się konfliktem o obsadę katedry nowogrodzkiej, o powrót na którą ubiegał się, po zmianie sytuacji politycznej w Nowogrodzie, Mitrofan, wbrew stanowisku arcybiskupa Antoniego. Metropolita przekazał arcybiskupstwo Mitrofanowi, przenosząc Antoniego na katedrę przemyską, nowo wyodrębnioną z metropolii halickiej.
Mateusz sprawował urząd metropolity do swojej śmierci w 1220.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1220 Kategoria:Metropolici kijowscy (Patriarchat Konstantynopolitański)