W 2011 na Wydziale Zarządzania i Dowodzenia AON uzyskał stopień doktora w zakresie nauk o obronności w oparciu o rozprawę zatytułowaną Efektywność działań polskich kontyngentów wojskowych tworzonych z etatowych jednostek w operacjach ekspedycyjnych.
Przebieg służby wojskowej Służbę wojskową rozpoczął w 42 Pułku Zmechanizowanym w Żarach na stanowisku dowódcy plutonu. W 1987 objął stanowisko dowódcy kompanii szkolnej, a w 1989 został dowódcą kompanii zmechanizowanej, z którą wziął udział w ćwiczeniach „Przyjaźń 1989”, będących pierwszymi w Polsce ćwiczeniami obserwowanymi przez przedstawicieli NATO. W 1990 objął funkcję szefa sztabu batalionu szkolnego, następnie został dowódcą 2 Batalionu Zmechanizowanego w 42 Pułku Zmechanizowanym. Później został starszym oficerem operacyjnym w sztabie 42 Pułku Zmechanizowanego. W 1994 skierowany został na praktykę do oddziału szkolenia bojowego Śląskiego Okręgu Wojskowego. Po jej ukończeniu objął stanowisko szefa szkolenia 34 Brygady Kawalerii Pancernej w Żaganiu. W 1996 w tej samej brygadzie został jej szefem sztabu. W 1999 mianowany dowódcą 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej w Międzyrzeczu, a w 2003 szefem sztabu 11 Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu.