W 2008 objął funkcję zastępcy szefa Zarządu Planowania Strategicznego P-5 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie. W sierpniu 2009 przeszedł na stanowisko dowódcy 11 Dywizji Kawalerii Pancernej. W tymże miesiącu mianowany na stopień generała dywizji. Formował na bazie 17 BZ i jednostek dywizji grupę bojową UE, która w 2010 stała się pierwszym oddziałem bojowym zadeklarowanym przez Polskę do sił Unii Europejskiej. W latach 2010–2011 dowodzona przez niego 11 DKP przygotowała VIII i IX zmianę PKW w Afganistanie. W latach 2012–2013 był dyrektorem Departamentu Strategii i Planowania Obronnego Ministerstwa Obrony Narodowej. Pracował w międzynarodowym zespole koordynacyjnym przy ministrze rozwoju regionalnego, pełnił także funkcję pełnomocnika ministra obrony narodowej do spraw reformy systemu zarządzania, kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP. W zarządzanym przez niego departamencie opracowano zatwierdzoną przez Radę Ministrów Strategię rozwoju systemu bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. W 2013 został dowódcą Grupy Organizacyjnej Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, która zajęła się stworzeniem warunków do powstania DG RSZ od stycznia 2014.