Według danych z 2002 powierzchnia miasta to 67,3 km², co stanowi 0,4% powierzchni całego województwa łódzkiego. Struktura powierzchni miasta: użytki rolne 52% użytki leśne 21%. Przez Piotrków przepływają cieki wodne: Strawa, Strawka, Śrutowy Dołek, Wierzejka. Na terenie miasta znajduje się także sztuczny zbiornik wodny Bugaj.
Historia thumb|center|662x662px|Najstarsza panorama Piotrkowa z 1657 thumb|Bazylika św. Jakuba Apostoła thumb|Kościół i klasztor o.o. bernardynów przy pl. Kościuszki thumb|Kościół jezuitów, fasada thumb|Budynek sądu w Piotrkowie thumb|Podzamcze – miejsce po wyburzonych kamienicach w rejonie ulicy Starowarszawskiej VIII w. – pierwsze osady 1217 – pierwsza pisemna wzmianka o Piotrkowie (dokument Leszka Białego dla opactwa cystersów w Sulejowie) XIII w. – Piotrków rozwinął się w znaczną i ludną osadę, gdzie władcy księstw łęczyckiego i sieradzkiego zwoływali zjazdy rycerskie i odbywali sądy, w czasach, gdy władca był najwyższym sędzią swoich poddanych 1262 – włączenie Piotrkowa do księstwa sieradzkiego 1290–1300 – Piotrków otrzymuje prawa miejskie (wskazanie dokładnej daty jest niemożliwe, ponieważ dokumenty spłonęły) 1313 – Władysław Łokietek określa Piotrków jako miasto 1346–1347 – spisano statuty piotrkowskie od końca XIV w. Piotrków był siedzibą sądów szlacheckich: ziemskiego i grodzkiegoM.