Samolot Boeing 777-200ER to dwusilnikowy, szerokokadłubowy samolot pasażerski o przedłużonym zasięgu (eng. Extended Range). Maszyna, która uległa katastrofie została dostarczona do British Airways 31 maja 2001, po czym nadano jej numer rejestracyjny G-YMMM. Był to 342 wyprodukowany Boeing 777 i w ciągu ponad 6 lat spędził 28 678 godzin w powietrzu. Maszyna była napędzana dwoma silnikami Rolls-Royce Trent 800.
Samolot był w stanie pomieścić 236 osób w czterech klasach (13 First Class, 48 Club Class, 48 Business Economy, 127 Traveller Class). Jako że brytyjski przewoźnik nosi numer 36 na liście klientów producenta, model samolotu oznaczany był jako Boeing 777-236.
Załoga Załogę lotu 38 British Airways dnia 17 stycznia 2008 stanowiło 16 osób. Byli to: Peter Burkill (43 lata) – kapitan, posiada licencję na samoloty typu: Lockheed L-1011, McDonnell Douglas DC-10 i Boeing 777. W momencie katastrofy miał na swoim koncie 12 700 godzin lotu, w tym 8450 w B777. John Coward (41 lat) – starszy pierwszy oficer, licencjonowany pilot samolotów typu Boeing 737 i Boeing 777. W momencie katastrofy miał na swoim koncie 9000 godzin lotu, w tym 7000 w B777. Conor Magenis (35 lat) – pierwszy oficer (leciał jako pasażer), licencjonowany pilot samolotów typu BAe 146, Boeing 737 i Boeing 777.