W 1955 na mocy decyzji patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Aleksego został skierowany do eparchii taszkenckiej jako sekretarz jej ordynariusza i jeden z duchownych miejscowego soboru. Po roku przeniósł się do monasteru w Żyrowicach i podjął pracę wykładowcy w seminarium duchownym w Mińsku. W 1958 otrzymał godność archimandryty i został skierowany do pracy duszpasterskiej jako proboszcz soboru w Ałmaty. Po trzech latach wrócił na Białoruś i był proboszczem różnych parafii eparchii mińskiej oraz dziekanem monasteru w Żyrowicach.
Według zachowanych akt SB od 1965 był agentem radzieckich organów bezpieczeństwa, zaś w roku następnym brał udział w inwigilacji metropolity warszawskiego i całej Polski Stefana. W 1979 przybył do Polski ponownie i pragnął osiąść w monasterze św. Onufrego w Jabłecznej, ostatecznie jednak nie doszło do tegoM. Krzysztofiński, K. Sychowicz, W kręgu „Bizancjum”, „Aparat represji w Polsce Ludowej (1944–1989)”, nr 1, 2008, s.129–130.