Papirus 77 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na II wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Mateusza. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis Zachowały się tylko dwa fragmenty jednej karty Ewangelii według Mateusza (23,30-39). Oryginalna karta miała rozmiary 11 na 16 cm. Tekst pisany jest w 20 linijkach na stronę, skryba sprawia wrażenie profesjonalnego.
Nomina sacra pisane są skrótami (υν, ις, πηρ).
Według Alanda jest jednym z siedmiu wczesnych rękopisów Ewangelii według Mateusza.
Zdaniem Comforta mógł pochodzić z tego samego rękopisu co (zawiera Mt 14,3-5).
Tekst Tekst grecki reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną (proto-aleksandryjski). Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I.
Historia Rękopis znaleziony został w Egipcie, w Oksyrynchos. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus oba fragmenty zarejestrowane zostały pod numerami 2383 oraz 4405. Tekst opublikowany został przez Petera J. Parsonsa w 1968 rokuL. Ingrams, P. Kingston, Peter Parsons, and John Rea, Oxyrhynchus Papyri, XXXIV (London: 1968), pp. 4-6..