Papirus 78 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III albo IV wiek. Zawiera fragmenty Listu Judy. Jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis Zachowały się tylko dwa fragmenty jednej karty Listu Judy (w. 4-5.7-8). Był to miniaturowy kodeks, mógł służyć za amulet.
Nomina sacra pisane są skrótami.
Według Alanda jest jednym z dwóch wczesnych rękopisów Listu Judy.
Tekst Ponieważ fragment jest bardzo krótki, trudno jest ustalić jaką tradycję tekstualną reprezentuje. Kurt Aland uznał, że przekazuje „wolny tekst” i zaklasyfikował go do kategorii I (ze względu na jego wiek).
Fragment aż czterokrotnie nie jest zgodny z najstarszym rękopisem Listu Judy – .
Historia Rękopis znaleziony został w Egipcie, w Oxyrhynchus. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus fragment zarejestrowany został pod numerem 2384. Tekst opublikowany został przez Peter J. Parsons w 1968 rokuL. Ingrams, P. Kingston, Peter Parsons, and John Rea, Oxyrhynchus Papyri, XXXIV (London: 1968), pp. 4-6.. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 78.