Papirus 90 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na II wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Jana.
Opis Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Jana (18,36-19,7). Oryginalna karta miała rozmiary 12 na 16 cm. Tekst pisany jest w 24 linijkach na stronę, skryba miał rękę wprawioną w pisaniu dokumentów. Nomina sacra pisane są skrótami.
Kurt Aland zaliczył go do jedenastu wczesnych rękopisów Ewangelii Jana.
Tekst Tekst grecki reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną (proto-aleksandryjski). Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II. Tekstualnie najbliższy jest do Papirusu Bodmer II (), bliski też jest dla Kodeksu Synajskiego.
Historia Rękopis znaleziony został w Egipcie, w Oksyrynchos. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus fragment zarejestrowany został pod numerami 3523. Tekst rękopisu opublikowany został w 1983 rokuC. Charalambakis, D. Hagedorn, D. Kaimakis, and L. Thüngen, Vier literarische Papyri der Kölner Sammlung, no. 4, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 14 (Barcelona: 1974), pp. 37-40.. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 90.