Papirus 106 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Jana.

Opis Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Jana (1,29-35; 1,40-46)List of the manuscripts at the Münster Institute. Oryginalna karta miała rozmiary 12,5 na 35 cm. Tekst pisany jest w 31 linijkach na stronę. Stosuje paginację, zachowały się numery 3 i 4, więc oryginalny kodeks zawierał najprawdopodobniej całą Ewangelię.

Nomina sacra pisane są skrótami.

Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Zazwyczaj jest zgodny z Bodmer II, Bodmer XIV-XV, Kodeksem Synajskim i Kodeksem Watykańskim.

Zawiera kilka niepowtarzalnych wariantów tekstowych. W J 1,42 pominięty został rodzajnik τον przed Ιησουν. W Jana 1,34 przekazuje ὁ ἐκλεκτός w czym wspierany jest przez 5, א, b, e, ff2, Syriac Curetonian (syrc), Syriac Sinaiticus (syrs)Peter M. Head, The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John, Biblica 85 (2004), 403..