Papirus 108 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Jana.

Opis Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Jana (17,23-24; 18,1-5)List of the manuscripts at the Münster Institute. Oryginalna karta miała rozmiary 14,5 na 18,5 cm. Tekst pisany jest w 23 linijkach na stronę. Rękopis sporządzony został przez skrybę wprawionego w pisaniu dokumentów.

Nomina sacra pisane są skrótami. W J 17,23 zawiera błąd itacyzmu.

Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Tekst jest zgodny z Kodeksem Synajskim.

Rękopis nie posiada żadnych szczególnych wariantów tekstowych poza błędem itacyzmu - γειν]ωσκη w J 17,23 (verso, linia 5)Peter M. Head, The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John, Biblica 85 (2004), 403..

Historia Rękopis prawdopodobnie powstał w Egipcie. Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos figuruje na pozycji 4447. Tekst rękopisu opublikował W. E. H. Cockle w 1998 rokuW. E. H. Cockle, The Oxyrhynchus Papyri LXV (London: 1998), pp. 16–18..