Miecz był orężem kosztownym, którym posługiwali się głównie drużynnicy i ludzie zamożni.
Powszechnie używano włócznie i topory. Odmianę topora stanowił czekan, mający obuch zaopatrzony w młotek lub kolec. Topory używane przez pieszych osadzano były na dość długim toporzysku (wg źródeł ikonograficznych dla Europy Zachodniej osiągały najczęściej 150-170 cm długości)Na Tkanine z Bayeux topory piechoty sięgają maksymalnie do brody użytkownika, jeźdźcy zapewne używali toporzysk krótszych. Żeleźce topora było stosunkowo niewielkie, a jego przeciętna waga wynosiła około 0,75 kg.
Włócznie, zazwyczaj o grocie lancetowatym, przeznaczone były do walki wręcz. Groty z zadziorami należały do rzadkości. Drzewce włóczni, niezbyt grube, dochodziło do około 2 m długości. Najdłuższa włócznia z kompletnym drzewcem została wyłowiona z jeziora Lednica, zachowana długość wynosi 321 cmWydobyta w roku 2014,obecnie przechowywana jest w Muzeum Pierwszych Piastów na Legnicy