Papirus 110 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty tekstu Ewangelii według Mateusza. Pomimo fragmentarycznego charakteru przekazuje kilka unikatowych wariantów tekstowych, z których trzy nie występują w żadnym innym rękopisie. Jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego tekstu Nowego Testamentu.

Opis Zachował się tylko fragment jednej karty z tekstem Ewangelii według Mateusza (10,13-15.25-27). Oryginalna karta miała rozmiary 12 na 22 cm (według rekonstrukcji). Tekst pisany jest w 40-43 linijkach na stronę. Rękopis sporządzony został przez skrybę wprawionego w kopiowaniu dokumentów.

Nomina sacra pisane są skrótami.

Tekst Jakkolwiek fragment jest niewielki, tekst ma charakter niezależny. W jednym tylko wierszu (Mt 10,14) zawiera pięć rzadkich wariantów, z których trzy nie występują w żadnym innym rękopisie:

εξερχομενων υμων (gdy wychodzicie) – zastosowany został genitivus absolutus;