Antoni ukończył prywatne gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie. W 1915 roku dostał się na Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, gdzie rozpoczął studia medyczne, tam zwrócił na niego uwagę profesor chemii Leon Marchlewski. W tym czasie aresztowano jego ojca i wywieziono w głąb Rosji, przez co matka Antoniego została sama do opieki nad wszystkimi córkami. Tymczasem Antoni zaangażował się w pracę w Komitecie Opiekuńczym pod przewodnictwem biskupa Adama Sapiehy; celem Komitetu była opieka nad ubogą ludnością Podhala nękaną przez epidemie tyfusu.

Zaprzyjaźniony z rodziną Ostaszewskich Władysław Sikorski (wtedy jeszcze w stopniu pułkownika), który był w latach 1914–1916 szefem departamentu wojskowego NKN w Piotrkowie Trybunalskim, doradził Antoniemu, by ukończył medycynę jako wojskowy. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Będąc studentem medycyny pełnił funkcję lekarza batalionowego w 26. i 49. Pułku Piechoty, a jednocześnie lekarza na oddziale zakaźnym w szpitalu św. Trójcy w Piotrkowie Tryb.