był przenoszony kolejno do Groß-Rosen i Sachsenhausen. Pracował jako drwal, cieśla, w kamieniołomach, przy budowie dróg. Wieczorami, gdy inni towarzysze niedoli obozowej korzystali z krótkiego odpoczynku, on udzielał potrzebującym pomocy lekarskiej. W Sachsenhausen jakiś czas pracował w ambulatorium obozowym wraz z innymi lekarzami. Tam zetknął się z kolegą szkolnym z piotrkowskiego gimnazjum, doprowadzanym od czasu do czasu do ambulatorium gen. Stefanem Grotem-Roweckim.
Po wojnie W maju 1945 roku Antoniemu udało się wrócić do Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie wcześniej powróciła jego żona Emilia. Od razu po powrocie podjął pracę jako lekarz. Śmierć W lipcu 1946 roku wybrał się z żoną na urlop. Podczas podróży autobusem zasłabł. Nie było w pobliżu nikogo, kto mógł mu udzielić pomocy. Wycieńczony i wyniszczony organizm nie wytrzymał trudów podróży i przeżyć obozowych. Mjr dr Antoni Ostaszewski zmarł na zawał mięśnia sercowego 6 lipca 1946 roku. Został pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Cmentarnej w Piotrkowie Trybunalskim. Za jego trumną szło ok. 5 tysięcy ludzi, gdyż Antoni był postrzegany jako człowiek uczynny i serdeczny.