Zachęcony lekturą książki Albrechta von Sydowa o Tatrach (Bemerkungen auf einer Reise im Jahre 1827 nach den Central-Karpathen, als Beitrag zur Characteristik dieser Gebirgsgegenden und ihrer Bewohner, Berlin, 1830), Lohmeyer zwiedził te góry w latach 1839 i 1841. Był w Dolinie Kościeliskiej, w Dolinie Rybiego Potoku (nad Morskim Okiem i Czarnym Stawem) oraz w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Następnie przez Jaworzynę i Przełęcz pod Kopą przedostał się do Kieżmarku. Po południowej stronie Tatr zwiedził doliny Przednich Koperszadów, Łomnicką, Zimnej Wody, dolne partie Doliny Staroleśnej oraz Dolinę Wielicką, w sierpniu 1841 r. wszedł na Łomnicę. Jego towarzyszami na tym szczycie byli trzej Ślązacy: Ferdinand Burkhardt, Carl Schneider i Josef Scholz, a prowadził ich znany przewodnik Jakob Lux ze Starej Leśnej. Sprawozdanie z tej wycieczki w Tatry Lohmeyer przedstawił na posiedzeniu Towarzystwa Naukowego Filomatów w Nysie ("Wissenschaftliche Gesellschaft Philomathie in Neisse") w 1841 r.