Przemianowano go na cześć zabitego w Szwajcarii dyplomaty sowieckiego na „Worowskij”. Funkcję kapitana objął na krótko b. carski wiceadmirał Andriej S. Maksimow. W okresie od poł. lipca do końca listopada 1924 r. statek przepłynął do Władywostoku, gdzie zaczął pełnić zadania ochrony morskiej granicy ZSRR. Dowodził nim Aleksandr I. Kluss. Na przełomie lat 1924/1925 statek przewiózł na Sachalin komisję państwową w celu przejęcia od Japończyków północnej części wyspy. Następnie przepłynął na Wyspę Ratmanowa, gdzie została zlikwidowana amerykańska faktoria. W 1927 r. wspierał działania zbrojne dążące do likwidacji białogwardyjskich oddziałów partyzanckich na północnym wybrzeżu Morza Ochockiego. W 1932 r. statek przewiózł oddział pograniczników na wyspę Pticzij u brzegów Kamczatki, która została zajęta przez japońskich rybaków. Odbywał też wizyty w różnych portach zagranicznych. Od 1936 r. statkiem dowodził A. S. Bołtinski, zaś od 1937 r. N. W. Antonow. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., statek pełnił służbę pograniczną na odcinku od Władywostoku do Kamczatki. W latach 1944–1948 przeszedł remont kapitalny we Władywostoku. W 1950 r. z powodu poważnej awarii ponownie został skierowany na remont. W 1951 r. kapitanem statku został A. P. Kondakow. W 1952 r.