Katastrofa lotu Air Canada 797 – katastrofa lotnicza, która wydarzyła się 2 czerwca 1983 roku na lotnisku Cincinnati-Northern Kentucky w amerykańskim stanie Kentucky, kiedy w samolocie linii Air Canada pojawił się pożar. Załoga McDonnella Douglasa DC-9 zmuszona była lądować awaryjnie. Spośród 46 osób znajdujących się na pokładzie 23 nie przeżyły katastrofy.

Samolot McDonnell Douglas DC-9-32 to wąskokadłubowy, odrzutowy samolot pasażerski średniego zasięgu (ok. 3000 km) zdolny przewozić do 115 pasażerów. Ten, który uległ katastrofie został dostarczony do Air Canada 7 kwietnia 1968 roku, gdzie otrzymał numer rejestracyjny C-FTLU.

Załoga Załogę lotu 797 Air Canada w dniu 2 czerwca 1983 stanowili: Donald S. Cameron (51 lat)- kapitan zatrudniony w Air Canada od 1966 roku, licencjonowany pilot samolotów typu Grumman G-73, Vickers VC-9, Lockheed L-49, Douglas DC-3, DC-4, DC-8 i DC-9. W momencie katastrofy miał na swoim koncie 13 000 godzin spędzonych w powietrzu, w tym 4939 w DC-9. Claude Ouimet (34 lata) - pierwszy oficer zatrudniony w Air Canada od 1973 roku, posiadał licencję na samolot McDonnell Douglas DC-9 oraz na wszystkie lekkie maszyny do 12 500 funtów (~5700 kg).