Xinyi Xiangfayao składa się z trzech części: Pierwsza opisuje budowę sfery armilarnej, ilustrując ją rycinami całego urządzenia, a także jego elementów. Druga zawiera atlas nieba, składający się z pięciu map: po jednej dla północnej i południowej półkuli niebieskiej, w odwzorowaniu azymutalnym równoodległościowym; dwóch dla obszarów wokół równika niebieskiego (ok. 50°N do 60°S) w odwzorowaniu walcowym (zbliżonym do rzutu Merkatora), w którym koła godzinne między poszczególnymi domami lunarnymi (xiu) były kołami wielkimi, równoległymi do południka niebieskiego. Gwiazdy były zaznaczone na mapie w odległościach od równika odpowiadającym kątowym odległościom do bieguna niebieskiego. Ostatnia mapa to region wokół północnego bieguna niebieskiego (południowy obszar wokółbiegunowy jest pozostawiony pusty). Tworząc atlas, Su wykorzystał wyniki obserwacji swego przyjaciela, Shen Kuo, wprowadzając m.in. dokładniejszą pozycję bieguna północnego względem gwiazdy polarnej. Zakładając czas powstania map na okres druku dzieła, są to najstarsze, drukowane chińskie mapy nieba, jakie się zachowały. Trzecia część traktatu to opis mechanizmu napędzającego zegar wieży astronomicznej.