Płaszczyzna w – płaszczyzna powstała z przekształcenia płaszczyzny Z na płaszczyznę z (nową) zmienną która zastępuje zmienną przez podstawienie:
Jest to tak zwane przekształcenie .
Powyższa zależność opisuje w istocie tzw. przekształcenie bilinearne stosowane też do przekształcania płaszczyzny S na płaszczyznę Z (zob. metoda Tustina).
Dokonując przekształcenia płaszczyzny Z na płaszczyznę w, do transmitancji podstawia się:
gdzie
Należy przy tym zauważyć, że dziedzina nie jest tym samym co zespolona dziedzina „s” przekształcenia Laplace’a. Aby wynik transformaty bilinearnej stał się równy dziedzinie „s”, sygnał musi być odpowiednio przekształcony, by odpowiednio uwzględnić nieliniową naturę transformaty bilinearnej (podobny wymóg występuje, gdy przekształcenie bilinearne używane jest do przekształcania płaszczyzny S na płaszczyznę Z).
Częstotliwości dziedziny związane są z częstotliwościami dziedziny „s” następującą zależnością:
Jest to tak zwana charakterystyka zwichrowania częstotliwości (ang. frequency warping characteristic).