MD-12X napędzany miał być silnikami użytymi już w konstrukcji MD-11 w takim samym układzie konstrukcyjnym, dwa silniki pod skrzydłami i jeden u nasady steru kierunku. W jednej z wersji maszyny, fragment dolnego, bagażowego pokładu samolotu miał zostać przystosowany do przewozu pasażerów. W dolnej kabinie nazwanej Panorama Deck zamierzano umieścić miejsca dla 54 pasażerów a okna kabiny miały być skierowane do dołu. MD-12 w wersji trzyklasowej miał możliwość przewiezienia 447 pasażerów na dystansie 14 825 km. Ukończenie budowy prototypu planowano na 1994 rok. W kwietniu 1992 roku zaprezentowano kolejną wersję MD-12, tym razem nowy samolot miał mieć pasażerskie pokłady na całej długości samolotu. Projektanci odeszli również od układu konstrukcyjnego wykorzystanego w samolocie MD-11, planując zastosowanie czterech silników zawieszonych pod skrzydłami. Pierwszy lot prototypu planowany był na 1995 rok a dostawy do potencjalnych odbiorców miały rozpocząć się w 1997 roku. Tak ogromny samolot i koszty związane z jego projektem były jednak nie do udźwignięcia dla wytwórni, w związku z czym cały program został anulowany.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — McDonnell Douglas MD-12 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.