Okręty miały 30,5 m długości, 4,8 m szerokości i zanurzenie 3,9 m. Według projektu wyporność wynosiła 229,7 długich ton (233,4 ton metrycznych) na powierzchni i 248,9 długich ton (252,9 metrycznych) w zanurzeniu. Zostały wyposażone w trzy wyrzutnie torped kal. 450 mm – dwie na dziobie i jedną na rufie – i mogły przenosić łącznie pięć torped, ale zwykle miały tylko trzy. Były także uzbrojone w działo pokładowe kal. 37 mm. Projektowana załoga wynosiła 17 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Stępki U-1 i U-2 położono w lipcu 1907 roku w stoczni marynarki () w Poli. Wodowanie U-1 odbyło się 10 lutego, U-2 3 kwietnia 1909 rokuW książce The German Submarine War, 1914-1918 autorzy R.H. Gibson i Maurice Prendergast podają, że U-1 został zwodowany w 1911, zaś U-2 w 1910 roku (s. 383)..
Służba Po zbudowaniu U-1 austro-węgierska marynarka przeprowadziła próby, które trwały przez większość roku 1910. Podczas prób ujawniły się problemy z silnikami benzynowymi. Spaliny i opary benzyny często dostawały się do wnętrza okrętów, a same silniki nie pozwalały na osiągnięcie zakontraktowanej prędkości.