Po II wojnie światowej Stosunki dyplomatyczne reaktywowano w 1945 r. Poselstwo mieściło się w hotelu Polonia w Al. Jerozolimskich 5, obecnie 45 (1945–1948), następnie przy ul. Nowy Świat 47 (1948–1951Spis telefonów Warszawskiego Okręgu Poczty i Telekomunikacji na rok 1951/52.), w budynku firmy Roche z 1933 (proj. Romuald Gutt) przy ul. Rakowieckiej 19 (1953Spis telefonów Warszawskiego Okręgu Poczty i Telekomunikacji na rok 1953.–1991Oficjalna książka telefoniczna firm i instytucji Warszawy oraz województwa warszawskiego rok 1991.), następnie przy ul. Chocimskiej 6 (1993Oficjalna książka teleadresowa Warszawy i województwa warszawskiego 1993/94.–2003). W 1958 podniesiono przedstawicielstwo do rangi ambasady.

Przez lata szukano nowej siedziby, m.in. na początku lat 60. była koncepcja budowy na rogu ul. Senatorskiej i pl. Zamkowego, lecz ją urzeczywistniono dopiero w 2004, kiedy władze Holandii otworzyły nowy obiekt (proj. Erik van Egeraat Associated Architects) przy ul. Kawalerii 10. Przy projektowaniu ambasady inspiracją były realizacje XVII-wiecznego niderlandzkiego mistrza Tylmana van Gameren (Tylman Gamerski), który zaprojektował w Polsce m.in. pałac w Nieborowie, pałac Branickich w Białymstoku i kościół parafii Św. Kazimierza w Warszawie. Budynek został umieszczony na liście Polska. Ikony Architektury w 2005.