W 1904 został przedstawicielem Śląska w Polskim Centralnym Komitecie Wyborczym. Od 1906 był przywódcą nielicznej grupy śląskiego duchowieństwa opowiadającego się po stronie polskiej i podjął wielką akcję propagandową na rzecz nauki w języku polskim w szkole. 25 stycznia 1907 został wybrany na posła do Reichstagu. Kandydatury jednak nie uzgodnił wcześniej z kurią biskupią, przez co biskup Kopp zmusił go po kilku miesiącach do zrzeczenia się mandatu poselskiego (proniemieckie władze kurii wrocławskiej odmówiły mu przydzielenia stałego wikariusza, uniemożliwiając w ten sposób sprawowanie funkcji poselskich). Wywołało to u Skowrońskiego załamanie psychiczne. Skowroński nawiązał współpracę z wydawaną w Prudniku gazetą „Neustädter Zeitung”. Zaczął opracowywać kronikę parafialną, jednak miał trudności w poszukiwaniu wiadomości z dawnych czasów. Ostatecznie rękopis zatytułowany „Material zur Ellguther Pfarrchronik, gesammelt vom Pfarrer Aleksander Skowroński anno 1908” zawiera 30 stron opisu patronatu parafii oraz 22 stron informacji o proboszczach do 1893. Przechowywał polityczną korespondencję, koncepty i szkice własnych pism i wierszy, ważne numery gazet wydawanych na Śląsku i poza nim. mały|Kościół św. Stanisława Biskupa w Ligocie Bialskiej 14 kwietnia 1909 na plebanii w Ligocie Bialskiej zmarła jego matka.