Od września 1926 r. uczył matematyki i fizyki w Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika i Miejskim Katolickim Gimnazjum Żeńskim w Bydgoszczy. W latach 30. wykładał również akustykę w Miejskim Konserwatorium Muzycznym w Bydgoszczy. Jednak jego zabiegi o stały etat zakończyły się niepowodzeniem. Paderewski był ceniony przez dyrektora gimnazjum Wandę Rolbieską, która stwierdziła w 1931 r.:
30 września 1938 r., po ukończeniu 65 lat i 40 latach służby nauczycielskiej, przeszedł na emeryturę. Jego 12-letnia praca pedagogiczna w Bydgoszczy została bardzo wysoko oceniona przez dyrekcję Miejskiego Katolickiego Gimnazjum Żeńskiego. Podkreślano, iż Za długoletnią służbę otrzymał brązowy medal nadany w 1938 r. przez wojewodę pomorskiego.
Lata wojny i okupacji przeżył w Bydgoszczy. Uczył na tajnych kompletach, udzielając lekcji bezpłatnie. Z chwilą wkroczenia Niemców do Bydgoszczy znalazł się jako profesor gimnazjum, a także przez swoje pokrewieństwo z Ignacym Janem – w sytuacji zagrożenia represjami lub wywiezieniem do obozu koncentracyjnego. W tej sytuacji, za namową przyjaciół przyjął ukraińską grupę narodowościową.