Sam Mark Arm w jednym z wywiadów stwierdził, że „Oczywiście nie wymyśliłem tego. Znałem ten termin już wcześniej. Został on użyty w połowie lat 80. w Australii, by opisać takie zespoły jak King Snake Roost, The Scientists, Salamander Jim oraz Beasts of Bourbon”. Arm użył terminu w sensie opisowym, nie gatunkowymHeylin Clinton. Babylon’s Burning: From Punk to Grunge. Conongate, 2007. , s. 606..
Charakterystyka Grunge zazwyczaj charakteryzuje się „brudnym” brzmieniem gitar, które są zniekształcone za pomocą takich efektów jak overdrive czy audio feedback. Grunge łączy w sobie elementy hardcore punka oraz heavy metalu, chociaż niektóre zespoły kładły większy nacisk na konkretne brzmienie któregoś z nich. Grunge prezentuje zazwyczaj charakteryzujące się surowym punkowym brzmieniem melodie oraz ponury nastrój, wyrażany w warstwach lirycznych. Niekiedy utwory są w wolniejszym tempie oraz są bardziej rozbudowane aranżacyjnie, przypominając tym samym konstrukcję podobną do heavy metalu. Niektórzy związani z rozwojem nurtu, jak np. producent Jack Endino z Sub Pop czy zespół Melvins, określali inspiracje z rockowych wpływów, takich jak Kiss – „prowokacją muzyczną”D. Pray. Helvey-Pray Productions (1996). Hype!