W 1341 roku powołano 20 000 ludzi do obrony przed najazdami tatarskimi.

Podatki na obronność wynosiły od łanu kmiecego po ćwierci żyta i po ćwierci owsa, po 12 groszy w dobrach rycerskich i biskupich, a po 24 grosze w klasztornych.

W wypadku większych wypraw król starał się o odstąpienie od dziesięciny papieskiej, zaciągając pożyczki i nawet sprzedającza zgodą biskupów klejnoty kościelne. Kazimierz pożyczał też pieniądze od Krzyżaków pod zastaw części krajuziemi dobrzyńskiej. W ten sposób król mógł utrzymać 625 kopii najemników rocznie albo 2500 kopii na jedną dwumiesięczną wyprawę. Zazwyczaj utrzymywane było w gotowości do walki od 200 do 300 kopii.

Organizacja wojska Całością wojsk dowodził król, a na wypadek jego nieobecności lub niemożności dowodzenia – dostojnik mianowany przez króla.