Aleksander Pietraszkiewicz, ros. Александр Федорович Петрашкевич (ur. 18 lipca 1918 w Ostroszapkach w powiecie Tołoczyn, zm. ?) – Białorusin, oficer Armii Czerwonej i aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys Skończył dwie klasy szkoły średniej. Od 1938 służył w Armii Czerwonej, w 1939 ukończył szkołę oficerską.
Od grudnia 1939 brał udział w wojnie sowiecko-fińskiej jako dowódca plutonu w rejonie uchtińskim; 12 marca 1940 został ranny w głowę, do maja 1941 przebywał w szpitalu. Następnie do czerwca 1941 był dowódcą plutonu samochodowego, do lutego 1942 dowódcą Eskadronu Specjalnego Oddziału Sztabu Armii i do września 1942 dowódcą kompanii zwiadu dywizji piechoty.
Od września 1942 do stycznia 1943 ponownie ukończył kurs w szkole oficerskiej Frontu Zachodniego.
Do kwietnia 1944 pełnił służbę w oddziale rozpoznawczym dywizji, a od kwietnia do lipca 1944 był szefem zwiadu dywizji. Od lipca do września 1944 był na stanowisku dowódcy pułku piechoty. Pod Rżewem został ranny w pierś.