Pascual Rigoberto López Pérez (ur. 13 maja 1929 w León, zm. 21 września 1956, tamże) – nikaraguański poeta, muzyk, dziennikarz, działacz lewicowej opozycji, bohater narodowy.
Życiorys Pierwszy wiersz, Confesión de un Soldado (Wyznania żołnierza), opublikował w 1946 r. W 1948 założył 6-osobową grupę muzyczną Buenos Aires. Był fanem Beethovena i czołowej postaci nikaraguańskiej literatury Rubéna Darío. W tajemnicy przed swoją rodziną był zaangażowany w działalność przeciwko rządom dyktatorskiego prezydenta Anastasio Somozy Garcii, który od 1936 sprawował niepodzielną władzę w kraju po dokonaniu przez siebie zamachu stanu. Przez pewien czas przebywał na wygnaniu w Salwadorze. W końcu postanowił położyć dyktaturze kres poprzez fizyczne wyeliminowanie Anastasio Somozy. Mimo że nie spotkał się z aprobatą ze strony swego środowiska, López nie porzucił swego zamiaru. Poświęcił wiele tygodni na ćwiczenia w precyzyjnym strzelaniu z rewolweru, po czym przystąpił do organizowania zamachu na prezydenta. Śledził go po całym państwie, zapoznając się z jego zwyczajami i zaznaczając jego codzienną trasę na mapie.