Józef Naumowicz (ur. 25 lutego 1956 w Bakałarzewie) – polski duchowny rzymskokatolicki, birytualista, dzajragujn wardapet, profesor nauk humanistycznych, historyk literatury wczesnochrześcijańskiej, patrolog, bizantynolog.
Życiorys W latach 1975–1978 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Współpracował z warszawskim Studenckim Komitetem Solidarności i został w związku ze swoją działalnością usunięty z akademika przez władze uczelni. W latach 1979–1980 był studentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1980 wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie, a 2 czerwca 1985 przyjął święcenia kapłańskie. W 1993 obronił pracę doktorską „Wczesnochrześcijańscy pisarze aleksandryjscy w Bibliotece Focjusza” na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1989 pracował jako prefekt warszawskiego seminarium duchownego, w latach 1993-1997 był asystentem kościelnym Słowa-Dziennika Katolickiego, a następnie Przeglądu Katolickiego. W roku 2000 obronił rozprawę habilitacyjną „Geneza chrześcijańskiej rachuby lat. Historyczno-teologiczne podstawy systemu Dionizego Mniejszego” na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Pracuje na tej ostatniej uczelni oraz równocześnie na Papieskim Wydziale Teologicznym, Sekcji Św. Jana Chrzciciela w Warszawie.