Wśród nich wymieniaGrzegorz Motyka, Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”, s.16: 17 zamachów na funkcjonariuszy państwa (zabito 5 osób); 15 zamachów na Ukraińców (zabito 9 osób); 129 podpaleń i rabunków; 27 aktów sabotażu w obiektach państwowych; 35 przypadków przecięcia łączności.
Według obliczeń Oddziału II Sztabu Głównego WP, w wyniku wystąpień z lat 1922-1923 szkody (wliczając przewóz oddziałów) wyniosły co najmniej 15 mld marek polskich czyli około 800 tys. dolarów.
Reakcja państwa polskiego
Ze względu na status Małopolski Wschodniej polskie władze w odpowiedzi na wystąpienia UWO nie ogłosiły stanu wyjątkowego. Na to miejsce wprowadzono sądy doraźne i karę śmierci także za przestępstwa przeciwko mieniuLucyna Kulińska, Działalność terrorystyczna..., op. cit., s.184.
Impulsem do bardziej intensywnych działań przeciw UWO były zamachy przed wyborami do Sejmu, szczególnie zabójstwo Sydira Twerdochliba. Dzięki zeznaniom jednego z zamachowców, Michała Dzikowskiego uzyskano wiele tajnych informacji o UWO. Ustalono skład Komendy Naczelnej UWO. W więzieniach osadzono około 1,5 tys. osób, choć władze oceniały, że w antypolskie wystąpienia było zaangażowanych bezpośrednio około 3 tys. osób.