Popularnym był zwyczaj noszenia wstążki Krzyża Żelaznego przeplecionej przez dziurkę od guzika kurtki mundurowej lub płaszcza. Od 1939 do 1945 Baretka przysługiwała jedynie II Klasie Krzyża – czarna z dwoma białymi paskami z okuciem ponownego nadania nałożonym na nią (dla posiadaczy odznaczenia z lat I wojny, kwalifikującym się do ponownego odznaczenia); czarno-biało-czerwono-biało-czarna dla nowych nadań. Nadal (zamiast typowej baretki) powszechnym był zwyczaj przeplatania wstążki przez dziurkę od guzika. Po 1957 Ustanowiono zdenazyfikowane baretki dla II klasy (gładka wstążka o barwach z 1939) i I klasy (z miniaturką krzyża – z liśćmi dębu w miejscu swastyki – nałożoną na wstążkę). Dopuszczone było noszenie baretek obu posiadanych klas Krzyża Żelaznego. Dla posiadaczy I i II klasy Krzyża z lat I wojny światowej (z ewentualnymi okuciami ponownego nadania 1939) ustanowiono odpowiednie baretki (czarne z białymi paskami) i miniaturki.
Krzyż honorowy Bundeswehry za Waleczność (2008)
thumb|150px|Krzyż Honorowy Bundeswehry za Waleczność W przeciwieństwie do swoich partnerów z NATO przez wiele lat Niemcy nie nadawali żadnych odznaczeń za odwagę na polu walki.