Bitwa na równinie Torvioll (znana też jako bitwa nad Dolną Dibrą, alb. Beteja e Torviollit) – starcie zbrojne, które miało miejsce 29 czerwca 1444 pomiędzy wojskami osmańskimi pod dowództwem Alego Paszy a siłami albańskimi dowodzonymi przez Skanderbega. Była to decydująca bitwa w trakcie inwazji osmańskiej na Albanię (1444).
Początek inwazji W czasie bitwy pod Niszem (listopad 1443), Skanderbeg opuścił armię osmańską, w której służył i wraz z 300 Albańczykami powrócił do rodzinnej Krui, wypowiadając posłuszeństwo sułtanowi. Doprowadził także do sformowania Ligi w Lezhy – konfederacji książąt albańskich, walczących z Imperium Osmańskim.
Sułtan Murad II zdecydował się złamać powstanie, kierując przeciwko niemu armię, dowodzoną przez Alego Paszę. Oddziały tureckie, liczące 25–40 tys. żołnierzy opuściły Skopje (Üsküp) w czerwcu 1444 i skierowały się w stronę Albanii. Skanderbeg zdecydował się wydać Turkom bitwę na rozległej równinie zwanej Shumbat (Torvioll), na północ od Peshkopi. Oddziały Skanderbega dotarły na miejsce bitwy maszerując doliną Czarnego Drinu. Część jego oddziałów rozłożyła się obozem w dolinie, pozostałe ukryły się w lasach, otaczających równinę, z zadaniem uderzenia na skrzydła armii osmańskiej.