Po ukończeniu studiów krótko pełnił obowiązki na stanowisku pomocnika szefa Wydziału Operacyjno-Szkoleniowego Sztabu 2 Korpusu Piechoty w Poznaniu, a następnie dowódcy batalionu w 15 pułku piechoty w Skwierzynie. Przez kolejnych sześć lat dowodził: 17 pułkiem piechoty w Międzyrzeczu (1951–1953), 69 pułkiem zmechanizowanym w Kostrzynie nad Odrą (1953–1955) i 34 pułkiem zmechanizowanym w Słupsku (1956–1957). W 1958 roku ukończył kurs w Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego. Równolegle studiował zaocznie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1961 roku uzyskał tytuł magistra prawaRelacja gen. dyw. Piotra Makarewicza..
Po przeszkoleniu został przeniesiony do garnizonu Szczecin, gdzie objął stanowisko zastępcy dowódcy 12 Dywizji Zmechanizowanej do spraw liniowych. Przez pierwsze dwa lata służby na tym stanowisku był zastępcą gen. bryg. Wojciecha Jaruzelskiego.