Co znamienne, największą rolę w tych sukcesach odegrały granaty z Hedgehoga. Było to prawdopodobnie wydarzenie bez precedensu w historii wojny podwodnej. Przyniosło ono załodze niszczyciela wymienienie w Presidential Unit Citation, zaś jej dowódcy przyznanie Krzyża Marynarki Wojennej oraz awansu. Admirał Ernest King – znany jako zajadły anglofob i przeciwnik budowy niszczycieli eskortowych – oświadczył: „There'll always be an England in the United States Navy”.
Dalsza służba „England” pozostał w dalszej służbie w rejonie Wysp Salomona. 30 sierpnia nastąpiła zmiana dowódcy okrętu: W. B. Pendletona zastąpił komandor podporucznik (Lieutenant Commander) J. A. Williamson. We wrześniu i październiku 1944 roku eskortował między innymi konwoje do Sydney i na Nową Gwineę, skąd dwukrotnie pływał z transportami na Leyte. Od początku 1945 roku operował pomiędzy wyspą Manus a Ulithi na Karolinach. W lutym odbył rejs eskortowy przez bazę w Kossol Roads (Palau) na Filipiny. Od 23 marca wchodził w skład sił zaangażowanych w desant na Okinawie.