Detektor płomieniowo-fotometryczny (FPD) – modyfikacja detektora płomieniowo-jonizacyjnego (FID), w której jest rejestrowana wielkość natężenia światła emitowanego przez cząstki analitów powracające do stanu podstawowego po pobudzeniu w płomieniu palnika wodorowego. FPD jest stosowany przede wszystkim do oznaczania stężenia związków zawierających w cząsteczkach atomy siarki (linia spektralna 393 nm) i fosforu (526 nm). W podwójnych detektorach FPD znajdują się dwa fotopowielacze (równoczesne oznaczenia S i P), które mogą być montowane obok niespecyficznego detektora FID.
Zasada działania thumb|150px|Różne zabarwienie płomienia (palnik Bunsena) thumb|150px|Widmo ciągłe thumb|150px|Linie widma emisyjnego (więcej widm emisyjnych – w Virtual Laboratory, University of Oregon) thumb|150px|Linie widma absorpcyjnego (więcej widm absorpcyjnych – w Virtual Laboratory, University of Oregon) thumb|150px|Poziomy energetyczne w cząsteczce (krzywa Morse'a)