– członkiem Biura Organizacyjnego (Orgbiuro) WKP(b). Pełniąc swoją wysoką funkcję w armii, usunął z wojska znaczną liczbę komisarzy wojskowych, którzy w konflikcie Trockiego ze Stalinem popierali Trockiego.
W 1921 r. ogłosił pracę Osnownyje momienty w razwitii kommunisticzeskoj partii w Rossii, zaś w 1924 r. Osnownyje woprosy istorii RKP, jedne z pierwszych prób syntezy historii partii komunistycznej w Rosji. Prace te zgodne były z oficjalnie przyjmowaną wizją tejże historii.
W 1929 r. odszedł z wojska, by objąć stanowisko ludowego komisarza oświaty RFSRR. Był ponownie wybierany do Komitetu Centralnego Partii na XIII, XIV, XV, XVI i XVII zjeździe partyjnym.
W okresie wielkiej czystki w październiku 1937 został pozbawiony wszystkich funkcji, a następnie 17 października 1937 r. aresztowany przez NKWD pod zarzutem udział w antysowieckiej organizacji terrorystycznej. W styczniu roku następnego został usunięty z KC WKP(b). 1 sierpnia 1938 wyrokiem Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR został skazany na śmierć.