Eksternistycznie kontynuował studia. Podjął pracę dziennikarską w "Expressie Wieczornym Ilustrowanym", gdzie zamieszczał felietony i sprawozdania sądowe. Współpracował z "Tygodnikiem Łódzkim" (1922–1923) i z satyrycznym tygodnikiem "Wolna Myśl. Wolne Żarty", drukując pod pseudonimem Pierrot liryki i erotyki niepozbawione talentu poetyckiego. W 1927 został redaktorem naczelnym tygodnika "Uśmiech", był również współpracownikiem redakcji Wojewódzkiej Informacji Dziennikarskiej i członkiem Syndykatu Dziennikarzy w Łodzi.
W wierszach swoich czasem opisywał miasto rodzinne. "Wiersze (...) widziane z perspektywy Szarej Łodzi - tytuł jednego z jego wierszy"Tadeusz Gicger, Opowieści o dawnych poetach Łodzi, Łódź 1995, s. 85..
Choroba i śmierć Ciężko chory na gruźlicę wyjechał do Zakopanego i tam zmarł 7 stycznia 1929."Prawdziwym poetą - niestety również młodo zmarłym jest Aleksander Kraśniański - zmarł w Zakopanem na suchoty, licząc koło 30 lat życia"Tadeusz Gicgier, Opowieści o dawnych poetach Łodzi, Łódź 1995, s. 79.. "Na cmentarzu zakopiańskim w obliczu gór można odnaleźć zapadły grób Aleksandra Kraśniańskiego"Aleksander Kraśniański, essej Mieczysława Brauna cyt. za Tadeusz Gicger, Opowieści o dawnych poetach Łodzi, Łódź 1995, s. 84.
Żoną Kraśniańskiego była Anna z Cukierwarów (ur.