Papirus 96 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecko-koptyjski rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VI wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Mateusza.
Opis Zachowały się tylko fragmenty Ewangelii Mateusza (3,10-12 - tekst koptyjski; 3,13-15 - tekst grecki).
Papirus ma kolor ciemnobrunatny.
Oryginalna karta miała prawdopodobnie rozmiary 9 na 8,5 cm, tekst pisany był dwoma kolumnami na stronę, 9 lub 10 linijek w kolumnie, 11-13 liter w linijce. Wielkość liter jest nieregularna. Kształt liter jest charakterystyczny dla aleksandryjskiej uncjały. Litery epsilon, omega i omikron mają okrągłe kształty, ypsilon posiada pętlę u dołuNew Testament Greek Papyri and Parchments, ed. Stanley E. Porter & Wendy J. Porter, Walter de Gruyter: Berlin - New York 2008, s. 1. .
Nomina sacra nie występują na zachowanym fragmencie, prawdopodobnie występowało w 13.
Jeden raz występuje iota adscriptum (11 linijka).
Tekst Tekst fragmentu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii.