Po wybuchu II wojny światowej 6 września 1939 opuścił Warszawę i zgodnie z ogłaszanymi przez radio wskazówkami udał się na wschód. Zatrzymał się w Kowlu, zajętym już przez wojska radzieckie i został aresztowany, a następnie zesłany do gułagu na Syberii.
W 1946 skorzystał z repatriacji, wrócił do Łodzi. Z Icchakiem (Antkiem) Cukiermanem rozpoczął działalność w Centralnym Komitecie Żydów Polskich, gdzie został kierownikiem wydziału kultury i informacji. Redagował pismo partii Poalej Syjon. W grudniu 1946 był delegatem na kongres syjonistyczny w Bazylei. Tam zawarł małżeństwo z Sarą Nszamit, działaczką organizacji syjonistycznych i w sierpniu 1948 wyemigrował do Izraela. W 1949 był jednym z założycieli wraz z Antkiem Cukiermanem kibucu Lochamej Hagetaot w Górnej Galilei, w którym w 1950 założył „Muzeum Bojowników Getta im. Icchaka Kacenelsona”. Redagował czasopismo wydawane przez muzeum. Z czasem rozpoczął współpracę z uniwersytetem w Hajfie i publikował prace na temat Holokaustu.
Bibliografia Szukalak Marek, Słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz z Łodzią związanych, seria II tom 1 od A do Z, Łódź, 2007 s. 89
Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Dziennikarze związani z Łodzią Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1984