Jedynie 8 francuskich anarchistów wsparło Kongresu, w tym Benoît Broutchoux, Pierre Monatte i René de Marmande.

Debata pomiędzy Errico Malatesta i Pierre Monatte Malatesta i Monatte w szczególności nie zgodzili się w kwestii organizacji. Przestrzegania zasad Karty Amiens z 1906 r., która ogłosiła neutralność światopoglądową związków zawodowych i ich niezależność od partii politycznych. Monatte uważał, że syndykalizm, w kontekście Francji, był rewolucyjny, stworzy warunki rewolucji społecznej. Z drugiej strony, Malatesta skrytykował Monatte, stwierdzając, że "syndykalizm nie jest konieczny do rewolucji społecznej", a jednocześnie popierał (jak Monatte) neutralność światopoglądową związków zawodowych, aby nie podzielić ruchu pracowniczego. Malatesta uważał, że związki zawodowe były dużą reformą, a z czasem mogą stać się nawet konserwatywne. Wraz z Cornelissen, podał jako przykład związki zawodowe USA, gdzie składały się one z wykwalifikowanych pracowników. Według Malatesta, anarchiści powinni również bronić lumpenproletariatu, a nie tylko pracy na rzecz poprawy warunków pracy.