thumb|263x263px|Maszyna szyfrująca Enigma Metoda rusztu – metoda łamania szyfrów Enigmy wynaleziona przez polskich matematyków z Biura Szyfrów i stosowana w kryptologii przed wynalezieniem cyklometru. Służyła do znajdowania kluczy dziennych.
Historia W początkowym okresie używania Enigmy kolejność wirników w maszynie zmieniana była raz na kwartał, priorytetem było więc sprawne określanie nastawienia bębenków. W tym celu opracowana została metoda rusztu bazująca na założeniu, że łącznica kablowa zamieniała tylko 6 par liter.
Po 1 października 1936 roku Niemcy po raz kolejny zmienili procedury szyfrowania, zwiększając liczbę połączeń na łącznicy kablowej Enigmy. W rezultacie metoda rusztu znacznie straciła na efektywności i korzystanie z niej stało się uciążliwe. Aby ułatwić sobie pracę, polscy matematycy wynaleźli cyklometr, który posłużył im do stworzenia katalogu z permutacjami.
Wspomagając się katalogiem, Polacy korzystali z metody rusztu aż do 15 września 1938 roku, kiedy Niemcy zmienili zasady dotyczące szyfrowania depesz i wszystkie do tej pory wynalezione metody łamania Enigmy stały się bezużyteczne.
Opis działania Wiedząc, że permutacja H (na bębenku wstępnym) jest identycznością, zapisano następujące równanie, opisujące permutację Ai szyfrującą i-tą literę tekstu: