tym razem na miejsce Branta Bjorka wszedł stary przyjaciel projektu, perkusista jazzowy Alfredo Hernandez. Muzyka z tego albumu jest jeszcze bardziej „słoneczna”, pełna życia i energii, jednak dalej nie porzuca swych korzeni. Grupa odbywa długą trasę koncertową promującą nowe wydawnictwo, gra min. w Niemczech oraz Włoszech. Do płyty powstaje również teledysk, wykorzystujący utwór „One Inch Man”.
W niecały rok później grupa rozpada się, a najbardziej prawdopodobną przyczyną tego zdarzenia jest konflikt pomiędzy Joshem Hommem a wokalistą Johnnym Garcią. Oficjalna wersja mówi jednak o zbyt dużej sławie, która odebrała muzykom radość z samotnego koncertowania na swojej ukochanej pustyni.
Po rozpadzie większa część grupy daje początek formacji Queens of the Stone Age (grali tam Nick Oliveri oraz Alfredo Hernandez, a Josh Homme gra nadal), która kontynuuje zapoczątkowany przez Kyuss nurt muzyczny, zwany desert rockiem bądź stoner rockiem, podobnie również Johnny Garcia zakładając zespół Unida.