Wobec szybko zwiększającej się liczby ludności w Podgórzu coraz więcej parcel było przeznaczanych na budowę domów mieszkalnych. Właściciel takiego domu był zobowiązany do urządzenia chodnika przed swoją posesją na całej jej długości. Musiał on mieć szerokość 1,5 metra (przy ulicy Salinarnej – 2 metry) i być zbudowany z „pieńków pruskich” (klocków z drzewa bukowego). Do 1908 zakończono urządzanie chodników wzdłuż całego placu. Ostatnim zbudowanym był odcinek od numeru 7 do ówczesnej ulicy Wąskiej (obecnie ulica Piwna). Stało się to dzięki udziałowi funduszy miejskich.
W 1913 otwarto tzw. III Most (obecnie most Powstańców Śląskich), na nim w 1915 oficjalnie ogłoszono połączenie Podgórza z Krakowem. W 1917 została poprowadzona przez niego linia tramwajowa do Rynku Podgórskiego.
Plac Zgody thumb|Budynek dawnego dworca autobusowego z 1931. Nad wejściem umieszczono daty utworzenia (1941) i likwidacji (1943) krakowskiego getta Wobec dublowania się nazw krakowskich i podgórskich podjęto decyzję o zmianie nazwy placu. 16 stycznia 1917 Rada Miasta Krakowa zatwierdziła zmianę nazw podgórskich według propozycji Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.