Getto thumb|Apteka Pod Orłem thumb|Tablica upamiętniająca Tadeusza Pankiewicza Getto krakowskie zostało utworzone 3 marca 1941 decyzją gubernatora dystryktu krakowskiego – Ottona Wächtera, a sam plac stał się jego centralnym punktem. Wszyscy nieżydowscy mieszkańcy zostali wysiedleni (z wyjątkiem Tadeusza Pankiewicza). W budynku dworca autobusowego mieścił się posterunek granatowej policji. Obok niego znajdował się mur getta, ze zwieńczeniem przypominającym macewy. W murze zlokalizowane było przejście dla pieszych, a także nieco dalej brama wjazdowa na ulicę Lwowską (brama IV). Od strony zjazdu z mostu znajdowała się tablica z napisem po niemiecku i polsku – Żydowska Dzielnica Mieszkaniowa. Pojazdy przejeżdżają bez zatrzymywania się. Wstęp, opuszczanie żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej dla ludności żydowskiej, nieżydowskiej, dozwolony jedynie za przepustkami.
Przez środek placu biegła ulica będąca przedłużeniem ulicy Targowej do bramy getta, dzieląc plac na dwa trójkąty. Obecnie przebieg tej ulicy jest wyszczególniony przez odpowiednie ułożenie kostki brukowej. Plac był głównym miejscem koncentracji ludności przed wysiedleniem. Ludzi gromadzono w zachodniej części placu;