Działalność pozapolityczna Antoni Alster był utalentowanym grafikiem. Posługiwał się przeważnie techniką drzeworytniczą, tworzył także linoryty, suchą igłę i termografię. Pasjonowała go praca ludzka (drzeworyty: W celi, Przy łopacie). W 1926 jego prace zostały przyjęte na wystawę jesienną w warszawskiej Zachęcie. Potem nastąpiła 40-letnia przerwa w twórczości. Do grafiki powrócił w 1962. Pozostał wierny dawnej tematyce pracy ludzkiej, do której doszły zagadnienia wojny i zagłady (Żołnierz, Zamknięci w synagodze, Nary obozowe, Po bombardowaniu) oraz wydarzenia aktualne (Wietnam, Krzyk Afryki). Drogą eksperymentów rozwinął technikę, którą nazwał termografią. Jego prace wystawiano na 9 wystawach indywidualnych i wielu zbiorowych. Grafiki jego autorstwa znajdują się m.in. w Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku, Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy i Muzeum im. ks. dr. Władysława Łęgi w Grudziądzu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Antoni Alster · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.