Dzikan zaroślowy to gatunek najmniejszej troski. IUCN po raz pierwszy wypowiedziała się na temat tego gatunku w 1996, przyznając mu status niskiego ryzyka / najniższej troski. W 2008 ponownie określono dzikana zaroślowego jako gatunek najmniejszej troski, co powtórzono w 2016. Uzasadnia to szeroki zasięg występowania. Nieznane są też istotne zagrożenia, które mogłyby prowadzić do znacznego spadku jego populacji. Niemniej zasięg jest rozczłonkowany, a poza obszarami chronionymi świniowaty ten występuje rzadko. Poluje się na niego dla mięsa oraz celem zabicia go, jako że rolnicy traktują ryjącego na polach dzikana zaroślowego jako szkodnika, a także z uwagi na przenoszone choroby, jak nagana, śpiączka afrykańska czy afrykański pomór świń. Nie szkodzi mu natomiast wylesianie i przekształcanie lasów w tereny uprawne. Lokalnie podejmowane są środki kontroli jego liczebności, kiedy konkuruje z rolnikami na ich plonach. Jednakże nocny tryb życia dzikana i jego znaczna rozrodczość utrudniają usunięcie go z obszarów, gdzie wchodzi w konflikty z rolnikami.