Wojska pancerne Holandii do 1943 roku
Holandia Pierwszym holenderskim pojazdem opancerzonym był samochód pancerny Minerva, który w październiku 1914 r. został przejęty od Belgów, którzy pod naciskiem wojsk niemieckich byli zmuszeni wycofać się na terytorium Holandii. Holendrzy używali go do służby granicznej, zaś po zakończeniu I wojny światowej zwrócili w 1919 r. armii belgijskiej. Pod koniec 1918 r. holenderskie siły zbrojne zasilił niemiecki samochód pancerny Erkhardt, uzbrojony w przeciwlotniczy karabin maszynowy, który został opuszczony przez niemiecką załogę. Wiadomo, że w 1932 r. został przezbrojony w działko. W 1927 r. we Francji został zakupiony 1 czołg lekki FT-17 w wersji zmodernizowanej FT-18. Standardowy karabin maszynowy Hotchkiss zamieniono na karabin maszynowy Schwarzlose M.08. Czołg był używany jedynie w celach szkoleniowych, a także do tłumienia demonstracji. W 1929 r. Holendrzy wybudowali improwizowany samochód opancerzony, używany następnie na ćwiczeniach wojskowych. W 1932 r. na bazie 6-kołowego samochodu ciężarowego Morris powstały kolejne 3 pojazdy opancerzone. Na pocz. lat 30. z Wielkiej Brytanii przybyło 5 spośród 6 zamówionych przez Holendrów tankietek Vickers Carden Loyd Mark VI. W 1934 r. specjalna komisja wojskowa przeprowadziła testy różnych samochodów pancernych dla armii holenderskiej.